2009/Mar/21

 .

ช่วงซัมเมอร์นี้ เราได้ไปฝึกงานที่โรงบาลสมเด็จเจ้าพระยา เปนโรงบาลของคนโรคจิต

เราอยากจะบอกว่า ..คนไข้จิตเวช เป็นคนไข้ที่ น่ารักที่สุดเลย 

ถึงเขาจะอารมหุนหัน บ้า ๆ บ๊อง ๆ หลุดโลกไปเปนวัน ๆ ยิ้มเอง เดินหน้ามึน ๆ โอ๊ยย..มีสารพัด

แต่เขามีด้านดี ๆ เยอะแยะ

.

เราชอบมากเวลาที่เราเห็นคนไข้ช่วยเหลือกัน ^ ^ เหมือนอย่างวันนั้น..  มีคนไข้โดนมัดมือมัดขาไว้ที่เตียงเพราะว่า เพิ่งมานอนแอดมิด อาการยังไม่ดี ชอบเดินเรื่องเปลื่อยแถมขาหักด้วย มีคนไข้จิตเวช อีกคนหนึ่งเดินมาถามคนไข้ที่นอนบนเตียงว่า .. "หิวน้ำมั้ย?" พอนายคนนั้นตอบว่า "หิว" ก็เลยเดินไปเอาน้ำมาป้อน ... โอ๊ยย เราเห็นแล้วแบบ มีความสุขมากอ่ะ อดยิ้มไม่ได้เลย บางที่ก็เห็นคนไข้ ช่วยกันผยุงเพื่อนไปเข้าห้องน้ำไรงี้ ... น่ารักมากมายยยยย  ปลื้มมมม ที่สุดเลยย >"<

.

 เมื่อวานนี้ก็เหมือนกัน สด ๆ เลย มีคนไข้คนหนึ่งเป็น mental retardation คือ .. พัฒนาการช้า อ่ะ แล้วก็เปนโรคทางจิตร่วมด้วย คือแบบ... เวลาเราถามอะไรไปนะ เช่น "คุณA ค่ะ วันนี้อาหารอร่อยมั้ย?" ต้องรอซักพักถึงจะได้คำตอบ เพราะว่าสมองมีปัญหา .... เมื่อวานได้มีโอกาสได้มานั่งคุยกะคนไข้คนนี้ เห็นแกยิ้ม ๆ ท่าทางอารมดีวันนี้ เราเลยชวนแกร้องเพลงให้ฟัง ....... เขาร้องเพลงอะไร รู้ม๊าย ๆ ๆ ๆ ๆ

.

... แม้ไม่อาจเทียบหนึ่งในล้าน ลูกขอตั้งปณิธานสานสิ่งที่พ่อสร้างไว้

จะขอเดินตามรอยเท้าพ่อ เหนื่อยยาก  บลา ๆ ๆ ......

กรี๊ดดดดดดดดด เลยค่ะ แล้วตามมาด้วยอีกเพลงนึง

.... เป็นรูปที่มี ทุกบ้าน จะรวยหรือจนหรือว่าจะใกล้ไกล

เป็นรูปที่มีทุกบ้าน ด้วยความรัก ด้วยภักดี ด้วยจิตใจ ....บลา ๆ ๆ

สุดยอดอีกแล้ว ! เราถามเขาด้วยนะ "รูปใครหรอค่ะ?" ซักพักกว่าจะได้คำตอบ ... "ในหลวงคับ"

.

โอ๊ยยย กรี๊ดดดด !!  เราถึงกับยิ้มน้ำตาซึมเลย ยอมรับว่าน้ำตาซึมจิง ๆ แอบไหลมานิดนึงด้วย อิ อิ ปลื้มมาก ๆ ๆ ที่เขาร้องเพลงนี้ เรายิ้มจนเพื่อนทักให้ไปแอดมิดกับคนไข้เลย อิ อิ  ปกติแล้วอ่ะ เพลงแบบนี้คนธรรมดาคงไม่ร้องกันหรอก ถ้าไม่ใช่มีงานวันพ่อรึว่าเทศกาลอะไร จิงมะ ?  แต่ว่าเขาเปนคนป่วยอ่ะ เขากลับร้องเพลงนี้

.

ถึงสมองเขาจะมีปัญหา ถึงเขาจะพูดจาไม่ชัด

แต่ความรู้สึก  รักในหลวง*  ไม่ได้ป่วยไปตามร่างกายเลย

^______________________^

.

.